Jodie Foster’ın Taxi Driver Yıllarında Robert De Niro Hakkındaki İlginç Düşünceleri Ortaya Çıktı
Sinemanın duayen isimlerinden Robert De Niro, kült filmi “Taxi Driver” ile kariyerinin zirvesine tırmanırken, genç oyuncu Jodie Foster’ın De Niro hakkındaki “gerçekten sıkıcı” olduğuna dair düşünceleri gün yüzüne çıktı.
1976 yapımı bu unutulmaz filmin setinde yaşananlar, Foster’ın rolüne adapte olmakta zorlanan De Niro’nun Method oyunculuk tekniğinin ne denli etkili ve beklenmedik sonuçlar doğurabileceğini gösterdi.
Jodie Foster’dan “Sıkıcı” De Niro Yorumu
Marrakech Film Festivali’nde bir ödül töreninde konuşan Jodie Foster, “Taxi Driver” setindeki deneyimlerini aktardı. Foster, Robert De Niro’nun kendisini “kanatları altına aldığını” ve sahneleri çalışmak için birlikte kahve dükkanlarında vakit geçirdiklerini anlattı.
Ancak De Niro’nun, Travis Bickle karakterinin zihinsel dengesizliğini canlandırmak için role tamamen bürünmesi, genç Foster için oldukça farklı bir deneyim oldu. Foster, o dönemde De Niro’nun karakterinden hiç çıkmadığını belirtti.
“O zamanlar çok fazla karakterin içindeydi, o günlerdeki gibi. Bu yüzden gerçekten sıkıcıydı ve onunla yaptığım öğle yemeklerinde ‘Ne oluyor? Eve ne zaman gidebilirim?’ diye düşünürdüm.”
De Niro’nun karakterine bu denli bağlı kalması nedeniyle, 12 yaşındaki Foster, set dışındaki bu öğle yemeklerinde sadece servis personeliyle sohbet edebildiğini ifade etti. Foster için De Niro ile kurduğu ilk iletişim, oyunculuk bilgisinden çok, karakterin etkisi altında gerçekleşti.
Method Oyunculuğun Gölgesinde Derin Saygı
Foster, De Niro hakkındaki düşüncelerine rağmen, usta aktöre olan saygısını her zaman koruduğunu belirtti.
“İstisnai Amerikan aktörlerinden biriyle çalıştığım için gurur duyuyorum – dünyanın en ilginç kişisi olmasa da.”
Bu açıklama, Method oyunculuğun bir aktör üzerindeki derin etkisini ve bunun set ortamına nasıl yansıyabileceğini çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor. De Niro’nun Travis Bickle olarak yaşadığı yoğun içselleştirme, o dönemde Foster’ın gözünde onu “ilginç olmayan” biri yapmıştı.
Ancak bu durum, aslında De Niro’nun profesyonelliğinin ve karakterinin gerektirdiği yalnızlık ile içe kapanıklığın bir göstergesiydi. Foster, bu durumu yıllar sonra anlamış olsa da, o anki deneyiminin kendisi için monoton geçtiğini ifade ediyor.
Jodie Foster’ın Oyunculukta “Epifani” Anı
De Niro ile yaşadığı bu ilk zorluklar, Foster için aslında bir dönüm noktası oldu. Robert De Niro’nun oyunculuk hazırlık süreci hakkında kendisine bilgi vermesiyle, Foster’ın oyunculuğa bakışı değişti.
“Oyunculuğun ne olabileceğine dair gözlerimi açtı.”
Üçüncü öğle yemeklerinde De Niro’nun doğaçlama tekniklerini anlatması, genç Foster’da büyük bir farkındalık yarattı. Foster, o anki hislerini şöyle anlattı:
“12 yaşındayken anladım ki, ‘Ah, hata benim çünkü masaya yeterince şey getirmemişim.’ Sadece repliklerimi söylüyordum ve bir sonraki repliğimi bekliyordum, doğal davranıyordum, ama bir karakter inşa etmek farklı bir şeydir.”
Bu “epifani” anı, Jodie Foster’ın oyunculuk anlayışını kökten değiştirdi ve kariyerinde önemli bir basamak oldu. Bu aydınlanma, onun “Taxi Driver”daki rolüyle En İyi Yardımcı Oyuncu Oscar adaylığı elde etmesinde de kilit bir rol oynamış olabilir.
“Taxi Driver”: Bir Ustalık Sınıfı ve Kariyerler İçin Bir Dönüm Noktası
“Taxi Driver” filminin prodüksiyon süreci, hem Robert De Niro hem de Jodie Foster için kariyerlerinde unutulmaz bir deneyim olarak kayıtlara geçti. Foster’ın De Niro’nun oyunculuk metodolojisiyle ilgili yaşadığı şaşkınlık ve ardından gelen aydınlanma, onun kariyerinde kritik bir dönüm noktası yarattı.
De Niro’nun karakterine olan sarsılmaz bağlılığı ise sinema tarihinin en ikonik performanslarından birine hayat verdi. Foster’ın bu kişisel yorumu, “Taxi Driver” gibi derinlikli karakterlerin yaratılmasında rol alan oyuncuların karşılaştığı zorlukları ve bu zorlukların nasıl aşılıp bir gelişim fırsatına dönüştürülebileceğini gösteren önemli bir anekdot olarak öne çıkıyor.
Sonuç: Metod Oyunculuk ve Bir Kariyerin Şekillenişi
Robert De Niro, kariyeri boyunca sayısız unutulmaz karaktere hayat verdi ve oyunculuk tarzıyla daima dikkat çekti. “Taxi Driver” filmi, onun sadece bir oyuncu değil, aynı zamanda bir karakter yaratıcısı olarak ne denli yetenekli olduğunu bir kez daha kanıtladı.
Jodie Foster’ın bu yeni açıklamaları, filmin set dönemine dair ilginç bir perspektif sunarken, iki büyük oyuncu arasındaki profesyonel ilişkiye de ışık tutuyor. Bu anekdot, sinema dünyasında metod oyunculuğun etkileri üzerine tartışmaları yeniden alevlendirecek nitelikte.
Foster’ın “epifani” olarak tanımladığı an, onun kariyerini kökten şekillendirmiş ve kendisini Amerikan sinemasının en saygın oyuncularından biri haline getirmiştir.
İlgili
Ayla Sezen (32) — Eğitim & Kişisel Gelişim Yazarı Ayla Sezen, eğitim teknolojileri ve öğrenme psikolojisi alanlarında çalışmalar yapan bir içerik uzmanıdır. Kariyeri boyunca farklı yaş gruplarına yönelik eğitim projelerinde görev almış, dijital öğrenme sistemleri üzerine araştırmalar yürütmüştür. Blogunda verimli çalışma teknikleri, öğrenme metodları ve kişisel gelişim konularını işler.


